Είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που ξεχωρίζει τα έθνη και τους λαούς. Έχει ιδιώματα και τοπικές διαλέκτους. Είναι αργκό, καθαρεύουσα, αρχαία, δημοτική ή ξένη. Η γλώσσα, εκτός από ύλη, μέρος του σώματός μας, είναι και πνεύμα, πνοή. Θυμηθείται τα αρ-χαία τέσσερα πνεύματα: οξεία ΄ , περισπωμέ-νη ~, ψιλή ‘ και δασεία `. Είμαστε αλήθεια τυχεροί που κληρονομήσαμε ένα τέτοιο θαύμα. Η γλώσσα μας με τα 27 γράμματά της (α,β,γ,δ,ε,f(δίγαμμα),ζ,η,θ,ι,j,κ,λ,μ,ν,ξ,ο,π,ρ,σ,τ,υ,φ,χ,ψ,ω,s), είναι ατελείωτη, ακόρεστη ....

Διανύοντας αυτές τις άγιες ημέρες και επηρεασμένος από το κλίμα, λέω να κάνω μια παρένθεση και να εντρυφήσω στο θέμα Χριστούγεννα. Έχουν περάσει 2006 έτη από τη γέννηση του θεανθρώπου, τη μέρα που έμελλε να αλλάξει τις ζωές μας. Καθιερώθηκε να τη γιορτάζουμε στις 25 Δεκεμβρίου, από το 354 μ.χ., επειδή συνέπεφτε με τη γέννηση του θεού των Περσών Μίθρα, πολύ κοντά στην πρωτοχρονιά, την αλλαγή του χρόνου. Οι μέρες αυτές πρέπει να είναι ημέρες περισυλλογής και προγραματισμού. Ημέρες απογραφής ....

Είναι τώρα η εποχή συγκομιδής της ελιάς, και σκέφτηκα να γράψω μερικά λόγια, γι αυτό το ευλογημένο δέντρο. Αυτό λοιπόν το δέντρο, έδωσε η Θεά Αθηνά στους πολίτες της Αθήνας, για να δεχθούν την προστασία της και για να δώσουν στην πόλη τους το όνομά της. Και εκείνοι, ανάμεσα στο νερό που τους πρόσφερε ο Θεός Ποσειδώνας και στην ελιά που τους πρόσφερε η Θεά Αθηνά, διάλεξαν το δεύτερο και έτσι ονομάστηκε Αθήνα εκείνο το μέρος, και έτσι λέγεται μέχρι σήμερα. Σε ελαιώνα πέρασε το τελευταίο ....